Zelfwaarneming

Erkennen dat je groeiende bent is een belangrijke stap naar openheid en bewustzijn. Groeien naar waarheid duur een leven lang. Velen van ons komen in processen terecht waar elke vorm van overzicht wegvalt.

Wat ons overkomt, lijkt altijd onverwacht.

Het vele wat wij in ons leven meemaken, stapelt zich op, vaak onverwerkt op een grote berg van zaken die wij nog dienen uit te werken of te belichten.

Ieder mens heeft de neiging, wanneer er ingrijpende gebeurtenissen plaatsvinden, om zo snel mogelijk verlost te raken van de onaangename gevoelens die het met zich mee brengt.

Verlost raken van de akelige emoties, die de handelingen van alle dag beïnvloeden.

Hoe creatiever je wordt in het wegstoppen van de aan jou zich opdringende emoties, hoe vaker je dit zult doen.

Dit gebeurt vaak door het domweg positief denken, zonde de achterliggende zaken eerst te verwerken.

Door niet te werken met negatieve emoties, en deze weg te stoppen, kan het zelfs gebeuren dat een persoonlijkheid zich af gaat splitsen in diverse persoonlijkheden.

Of je projecteert je innerlijke belevingen op je omgeving.

Je kunt besluiten dat je het slachtoffer van je omstandigheden bent geworden indien je niet meer de kracht vindt om je hoofd boven water te houden.

Indien je ook nog een gevoelige persoonlijkheid bent, is de chaos kompleet.

Een gebeurtenis in het juiste daglicht stellen is een eerste vereiste. Erkenning geven aan de heftige emoties een tweede.

Tijd om te beseffen wát het met jou gedaan heeft, en een tijd om te rouwen en dan ook om te helen.

Vergeet nooit dat verwerkt hebben, niet betekent dat er geen littekens overblijven.

Je zult opnieuw moeten leren je grenzen af te tasten.

Waar durf ik mij wel in te begeven en waar niet.

Groeien naar waarheid betekent dat je weet van jezelf dat er niet alleen dat lieve jongetje of meisje in jou schuilt, maar ook een mens dat in staat is tot grote woede, haat, jaloezie, geweld enzovoort.

Jezelf zien als een engeltje dat alleen maar mooie dingen denkt, is op zijn minst verdacht.

Wanneer je de waarheid wilt zien zal je alles in ogenschouw moeten nemen.

Je concentreren op een detail is niet genoeg om de waarheid te zien.

Hoe ver en mens ook doorgroeit de confrontaties met zichzelf houden nooit op.

Je kan er een paar keer omheen lopen, met je ogen dicht gaan lopen, je oren dichtstoppen, maar de klap komt alleen nog maar harder aan.

Erken je gevoelens, emoties en gedachten. Kijk of er misschien op iets binnenin jou gewezen wordt.

Wij kunnen maar moeilijk uit de voeten met onze pijn en frustraties.

De chaos in onszelf brengt ons er alleen maar toe om nog harder van ons af te slaan en onszelf als slachtoffer te voelen van omstandigheden waar we helemaal niets meer mee kunnen.

NIETS? Of is dit juist het begin van iets nieuws?